William Shockley

William Shockley

De uitvinder van de transistor was in zijn latere leven helaas een controversieel persoon

William Shockley 1910-1989

Sinds er omroepinstanties zijn heeft men gezocht naar middelen om de kracht van elektrische signalen in ontvangstapparaten te vergroten. Tot halverwege de 20ste eeuw was men niet verder gekomen dan de vacuümbuis. Die voldeed enigszins, maar was onbetrouwbaar, duur om te fabriceren en bovendien van glas, dus kwetsbaar. Het formaat van de buizen was er ook de oorzaak van dat televisietoestellen en radio’s veroordeeld waren tot een bepaalde omvang. Ze bleven log en onhandig. Degene die hier verbetering in kon aanbrengen stond een hoge beloning te wachten. Na de Tweede Wereldoorlog ging Bell Telephone Laboratories serieus op jacht naar deze hoofdprijs.

Kristallen onderzoeken

Een van de belangrijkste wetenschappers die hierbij betrokken waren, was William Shockley. Hij was in 1913 in Londen geboren als zoon van twee Amerikaanse mijningenieurs, William en Mary Shockley. Na studies aan zowel het California als het Massachusetts Institutes of Technology haalde hij zijn doctoraat in 1936. In hetzelfde jaar ging hij werken bij Bell Labora-tories en werd hij toegevoegd aan het team van C.J. Davisson. Andere leden van dit team waren zijn landgenoten John Bardeen (1908-1991) en Walter Houser Brattain (1902-1987). Zij hadden de eigenschappen van elektriciteitgeleidende kristallen onderzocht en zich daarbij vooral gericht op het element germanium. In december 1947 voerden Bardeen and Brattain een experiment uit, waarbij Shockley niet aanwezig was, waarbij ze er voor het eerst in slaagden om de versterkende eigenschappen van het kristal aan te wenden. Onder leiding van Shockley ontwikkelden zij deze ‘transistor’ tot een apparaat dat kleiner, efficiënter en betrouwbaarder was dan de vacuümbuis, waardoor de laatste eigenlijk in één klap zijn bestaansrecht verloor. Met zijn drieën kregen zij hiervoor in 1956 de Nobelprijs voor natuurkunde.

Silicon Valley

In 1948 had Shockley in zijn eentje de quantumtheorie achter het gedrag van halfgeleiders uitgewerkt en deze kennis toegepast op het ontwerp van een nog efficiënter apparaat. Dit zou al snel bekendstaan als een lagentransistor en zette een nieuwe standaard. Hiermee begon de miniaturisering van de technologie, die is uitgemond in het gebruik van microscopische transistors in computerchips en alle andere onderdelen van de moderne elektronische infrastructuur. Shockley, die in het begin niet tevreden was met het succes van zijn ideeën, zette in 1955 zijn eigen bedrijf op om en masse siliciumtransistors te kunnen ontwikkelen in plaats van transistors gebaseerd op germanium. Silicium was een element dat gemakkelijker beschikbaar was dan germanium, dus goedkoper, en kon worden gebruikt op veel hogere temperaturen. Vanwege dat laatste echter was het ook veel moeilijker te smelten om te zuiveren dan germanium, wat de reden was waarom men het zeldzamere element had gekozen. Wederom echter kon het bedrijf dat siliciumtransistors kon vervaardigen aanspraak maken op een hoge beloning. Het bedrijf van Shockley bleek in dit opzicht geen succes te hebben, maar enkele van zijn voormalige werknemers zetten later hun eigen bedrijf op met veel succes. Zij stonden aan de bakermat van Silicon Valley (‘siliciumvallei’).

Het rassendispuut

Na 1965 ging het bergafwaarts met de reputatie van Shockley vanwege zijn controversiële standpunt op het gebied van ras. Hij had de transistors eraan gegeven en begon te werken aan een theorie over erfelijke intelligentie. Zijn conclusie was dat Kaukasiërs een aangeboren hogere intelligentie hadden dan andere rassen en pleitte er in het openbaar voor dat mensen met een gering IQ sterilisatie moesten ondergaan om de intellectuele evolutie van het menselijk ras niet te ‘verdunnen’. Helaas staat hij bij velen beter bekend om deze gezichtspunten dan om zijn eerdere wetenschappelijke doorbraken.

Een controversieel persoon

William Shockley moet in de herinnering blijven omdat hij mede de transistor heeft uitgevonden in 1947, en ook om zijn verdere verbeteringen daarvan. Helaas wordt zijn naam vaak eerder geassocieerd met controversiële standpunten over rassenongelijkhied dan met zijn rol bij de ontwikkeling van de moderne elektronica en bij de totstandkoming van de moderne wereld.

1936 Shockley gaat werken bij de Bel! Telephone Laboratories. 1939-1945 Is tijdens de Tweede Wereldoorlog onderzoeksdirecteur voor de anti-onderzeeërdivisie van de Amerikaanse marine. 1947 Ontwikkelt samen met Bardeen en Brattain de eerste transistor. 1954 Vice-onderzoeksdirecteur van het ministerie van Defensie. 1960-1970 Verwerft populariteit door bizarre opvattingen over ras en intelligentie.

1956 Nobelprijs voor Natuurkunde”Voor hun onderzoek naar halfgeleiders en hun ontdekking van het transistoreffect.”

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.