APOLLO god van het licht

APOLLO god van het licht

Apollo de god van het licht, het boogschieten en de kunsten, was ook de god van orakels Apollo beloofde de sterfelijke Cassandra een voorspellende gave te geven als ze zich door hem liet verleiden.

Maar na hun eerste samenzijn wees ze hem af. Als wraak gaf hij haar toch de voorspellende gave, maar met een vloek: niets van wat ze zei werd geloofd.

Apollo, die ook wel Phoebus Apollo werd genoemd, was een van de belangrijkste Griekse goden. Hij behoorde tot de twaalf Olympische goden, die samen met de oppergod Zeus op de berg Olympus verbleven. Deze zoon van Zeus en Leto was onder meer de god van de waarzegkunst, de kunsten met name de muziek en het boogschieten. Ook was hij een met de zon verbonden lichtgod (Phoebus of foibos betekende: lichtend) en verspreidde hij met zijn pijlen besmettelijke ziekten, ( hij werd daarom wel aangeduid als ‘de van verre treffende’). OP eenzelfde manier was hij de beschermgod van de herders terwijl hij tegelijk verbonden was met hun aartsvijand, de wolf. Hij was afkomstig uit Lycië, in het zuidwesten van het huidige Turkije, maar ontwikkelde zich al rond 1000 voor Christus tot een echte Griekse god.

Leto bracht Apollo en zijn tweelingzuster, de jachtgodin Artemis ter wereld op het eiland Delos: alleen daar was men niet bang voor de toorn van Zeus’ eeuwige jaloerse echtgenote Hera. Apollo werd razendsnel volwassen en trok naar het Griekse vasteland, waar zich in Delphi, bij een scheur in de bodem, de vrouwelijke reuzenslang Python ophield. Python was een dochter van de aardgodin Gaia. Ze had eerder Leto dwarsgezeten en geprobeerd de geboorte van Apollo en Artemis te verhinderen. Apollo doodde het monster met (volgens de dichter Ovidius) ‘duizend pijlen’. Hoewel hij boete moest doen voor het doen van de goddelijke slang, kon hij bij haar vroegere woonplaats zijn beroemde orakel instellen. Dit aan de heiligdommen van Apollo verbonden orakel van Delphi, dat zich volgens de Grieken bevond bij de door Pythons graf gevormde ‘navel’ oftewel het middelpunt van de wereld, behield gedurende de hele oudheid en geweldige reputatie. Het bestond niet alleen in de mythologie, maar ook in werkelijkheid, en werd door talloze mensen geraadpleegd. Antwoorden op lastige vragen werden er gegeven door een waarzegster annex priesteres, de Pythia (in haar naam klonk het woord ‘python’ nog door) . Zij zat op een driepotige kruk boven de aardspleet waarnaast eend de reuzenslang had gelegen en kreeg van daaruit haar voorspellingen ingefluisterd, door niemand minder dan Apollo

Apollo (zoon van Zeus en Leto, zon, orakel, geneeskunde, voorspellingskunst en muziek)

Author: Y Comak