MACHU PICCHU BLEEF EEUWEN LANG VERBORGEN TUSSEN BERGTOPPEN

Peru Machu Picchu 1532

Hoog in de Andes van Peru ligt 2400 meter boven de zeespiegel een even raadselachtig als fascinerend oord verscholen tussen twee bergtoppen.

We schrijven het jaar 1532. Spaanse conquistadores dringen bij hun veroveringstochten door tot hoogland van Peru. Manco Cápac, ooit de trotse heerser der Inca’s neemt echter geen genoegen met zijn status van handlanger van de Spaanse kroon. Want hij en zijn getrouwe strijders ontketenen een revolutie tegen de Spaanse bezetters. Maar de overmacht is te groot. De opstand wordt bloedig neergeslagen. Manco Cápac moet vluchten met wat rest van zijn volgelingen. Naar het ontoegankelijke bergland van de Andes. Hoog in de bergen vinden ze uiteindelijk een geschikte plaats voor hun nieuwe Incastad. Manco Cápac en de zijnen stichten een stad die tot in alle details is gepland.

Aan één kant de huizen der edelen met tempels en een paleis. Vervolgens bij het hoofdplein, de wijk van de geleerden en ambachtslieden. En daaronder de huizen van de boeren met stallen en opslagplaatsen. De voegloze bouwkunst van de Inca’s is nog steeds onovertroffen. Machu Picchu was vanuit het dal niet te zien. Omdat de weg omhoog verstopt ligt en ontoegankelijk is, bleef Machu Picchu eeuwenlang verborgen. De Inca’s hadden een goed functionerend systeem van zelfvoorziening. Zodat ze hun plateau nooit hoefden te verlaten. Inca’s verankerden de zon op symbolische wijze op verschillende momenten in het astronomische jaar aan de Intihuatana steen. De Inca’s voerden rituelen uit om de zon aan de aarde verankerd te houden. Zodat de wereld niet kon kantelen. Er is zelfs een legende dat wie met zijn voorhoofd de Intihuatana steen aanraakt, naar de spirituele wereld kan kijken.

Wikipedia kan je alles vertellen over Machu Picchu.