Guglielmo Marconi

https://www.altoastral.com.br/wp-content/uploads/2016/08/marconi_portrait-750x500.jpg

De radio uitzending over de atlantische oceaan haalde de laatste twijfelaars over

Guglielmo Marconi 1874-1937

Sommige mensen doen wonderlijke ontdekkingen en anderen profiteren ervan. Guglielmo Marconi was niet echt een wetenschapper, maar meer een briljante aanpasser van vindingen die andere onderzoekers deden. De belangrijkste van hen was die van Heinrich Rudolf Hertz (1857-1894; de ontdekking van radiogolven in 1888), die gevolgen had die hij zelf niet eens kon overzien. Iemand die het belang ervan wel meteen inzag, was de Iers-Italiaanse Marconi. En hij, niet Hertz, won uiteindelijk de Nobelprijs voor natuurkunde in 1909.

Eerste experimenten

Behalve de reden dat hij meer in het wetenschappelijke dan praktische nut van zijn bevindingen was geïnteresseerd, had Hertz er vooral niet veel voordeel uit kunnen halen omdat hij korte tijd later stierf, in 1894. Precies in die tijd begon Marconi aan zijn eerste experimenten met radiogolven, nadat zijn interesse was gewekt toen hij kennisnam van het werk van Hertz en anderen tijdens zijn studie in Bologna en Livorno. Zijn vader en moeder waren al welgesteld ten tijde van hun huwelijk, dus Marconi kon terugvallen op een groot landhuis toen hij zijn experimenten begon en hoefde zich om het geld geen zorgen te maken.

Werken in Londen

De afmetingen van het landgoed bleken van belang te zijn toen hij zijn eerste vorderingen maakte. Het was 2,5 km lang en dus had hij het voordeel dat hij zijn radiogolven kon testen op een groot privé-terrein. In 1895 had hij voldoende verfijnde apparatuur gemaakt om golven over zijn hele terrein te kunnen zenden en ontvangen. Hoewel Marconi overtuigd was van het belang van zijn testresultaten, waren weinig Italianen dat ook. Om die reden ging hij naar Londen, in een poging om daar steun voor zijn werk te krijgen. Hij had daar meer succes. De overheid, het leger en de posterijen raakten al snel geïnteresseerd in de toepassing van deze nieuwe technologie en binnen een paar jaar was het enthousiasme nog groter geworden. Dit kwam voornamelijk door zijn eerste radiozending over zee, tussen Engeland en Frankrijk in 1899, waarna het grote publiek er ook van wist. In de tussentijd was hij betrokken geweest bij het opzetten, in 1900, van een bedrijf dat zijn ontdekking moest ontwikkelen, een bedrijf dat vanwege zijn centrale rol erin de Marconi Wireless Company Limited werd genoemd. Tegen die tijd had hij ook succesvolle proeven gedaan met radiozendingen op drijvende vaartuigen, voor de Britse marine, waardoor hij meer mensen voor zijn zaak wist te winnen.

Over de Atlantische oceaan

De gebeurtenis echter die Marconi wereldberoemd maakte, en die vele twijfelaars overtuigde van het praktische en wetenschappelijke nut van zijn apparatuur, was de uitzending van morsecodes over een afstand 32000 km over de Atlantische Oceaan in 1901. Velen dachten dat dit niet kon, vooral omdat de ronding van de aarde het zou voorkomen, maar Marconi was ervan overtuigd en werd hiervoor beloond. Zowel hiervoor als hierna nam Marconi veel patenten op apparaten die hij had gemaakt of waaraan hij had bijgedragen. Zijn leven lang bleef hij bezig met verbeteringen aan de radiotechnologie, bijna letterlijk tot aan zijn dood. Het belangrijkst waren zijn verbeteringen van de kortegolftechnologie, waardoor in 1927 een internationaal netwerk voor radio-uitzendingen ontstond.

Marconi en de Titanic

‘Zij die gered zijn, zijn gered door een man, de heer Marconi…. en door zijn fantastische uitvinding’ (Herbert Samuel, in de Postmaster General, 18 april 1912). Hoewel er eerst veel scepsis bestond over het nut van Marconi’s uitvinding, werd ze zeer populair toen ze eenmaal haar nut had bewezen. Vooral in de scheepvaart werd zijn vondst van harte omarmd; al snel had elke oceaanstomer zijn `Marconiman: Dat er nog zoveel overlevenden konden worden opgepikt van de Titanic toen die naar de bodem zonk, was te danken aan de Marconimannen, Jack Phillips en Harold Bride, die op het schip bleven en een noodsignaal uitzonden totdat de stroom niet meer werkte en de radiokamer blank kwam te staan. Harold Bride overleefde de ramp en ging later werken bij de Royal Navy; Jack Phillips ging met zijn schip mee naar de diepte.

1896 Marconi vraagt zijn eerst patent op een radio aan. 1897 Overbrugt met radiosignalen ongeveer 15 km. 1898 Begint de Wireless Telegraph and Signal Company, Ltd. 1909 Ontvangt de Nobelprijs voor natuurkunde samen met Ferdinand Braun. 1918 Zendt eerste radioboodschap van Engeland naar Australië.

1909 Nobelprijs voor Natuurkunde “Voor hun bijdragen aan de ontwikkeling van de draadloze telegrafie.”

Author: Y Comak