Menu +

Radioactiviteit

Radioactiviteit

Ioniserende straling die vrijkomt bij het verval van instabiele atoomkernen van een radioactieve stof. Die straling bestaande uit nucleonen (positief geladen protonen of ongeladen neutronen = alfastraling) elektronen (negatief geladen = betastraling) en of hoogenergetische elektromagnetische golven (röntgenstraling, gammastraling), kan schade berokkenen aan levend weefsel door de verbindingen tussen atomen in de moleculen van cellen te verbreken. Ook is het mogelijk dat de straling het karakter van de atomen zelf verandert.

« Back to Glossary Index