ELEKTRICITEIT beweging van atoomdeeltjes

ELEKTRICITEIT bestaat uit miljarden elektronen

Elektriciteit is een vorm van energie gebaseerd op de beweging van atoomdeeltjes, elektronen geheten.

Elektriciteit is een onzichtbare vorm van energie, gebaseerd op de kleine geladen deeltjes in atomen. In de atoomkern hebben deeltjes die protonen genoemd worden een positieve lading. Rond de kern van atomen cirkelen negatief geladen elektronen. Normaal gesproken zijn positieve en negatieven lading met elkaar in evenwicht. Als dat evenwicht verstoord wordt, ontstaat er een elektrische kracht. Die kan stationair zijn, statische elektriciteit, of zich verplaatsen en dan noemen we het elektrische stroom. Elektriciteit is zo nuttig omdat het via draden overal kan worden heengebracht en omgezet in andere vormen van energie, zoals licht, warmte en beweging.

Elektriciteit in atomen

Alles bestaat uit triljoenen ongelooflijk kleine deeltjes atomen. Een atoom heeft een centrale kern met protonen die elk positief geladen zijn en neutronen die ongeladen ofwel neutraal zijn. Rond de kern bevinden zich nog veel kleinere deeltjes elektronen genaamd, met een negatieve lading. Als atomen of stoffen elektronen opnemen of verliezen krijgen ze een elektrische lading. Als er extra elektronen bijkomen worden ze negatief geladen. Als ze elektronen verliezen, worden ze positief geladen.

Wist je dit?

Benjamin Franklin (1706-1790) deed onderzoek aan elektriciteit. In 1952 liet hij een vlieger met een metalen sleutel eraan op in een onweerswolk. Er spatten vonken van de sleutel, waaruit bleek dat bliksem een vorm van elektriciteit bestond uit twee toestanden van een geheimzinnige vloeistof, een opvatting die tegenwoordig niet meer bestaat.

Ingenieur Nikola Tesla (1856-1943) bevorderde het tegenwoordig algemeen geaccepteerde gebruik van wisselstroom voor praktische doeleinden. In 1988 bouwde hij zijn eerste inductiemotor, huishoudelijke apparaten en toestellen wordt gebruikt. Ook vond hij een soort transformator uit, de Teslaspoel, die zeer hoge voltages produceert en in de radio technologie wordt gebruikt.

In 1800 ontdekte de Italiaanse graaf Alessandro Volta (1745-1827) dat twee verschillende metalen, gescheiden door een chemisch vloeistof, elektrische stroom kunnen opwekken. Dit was de eerste elektrische batterij. Door een aantal batterijen op elkaar te stapelen maakte Volta de eerste echte accu, de ‘zuil van Volta’. Hij verbond een draad van de bovenkant van de zuil met een draad aan de onderkant en kreeg elektrische vonken. Hiermee was voor het eerst een betrouwbare bron van constante elektrische stroom beschikbaar. Dit was het begin van een nieuw wetenschapsgebied en leidde tot een stroom van nieuwe uitvindingen.

Author: Y Comak