De macht van de Antichrist
De macht van de Antichrist

De macht van de Antichrist

Hij die de vader en de Zoon ontkent

Er bestaan zelfs duidelijke aanwijzingen dat de oorspronkelijke Antichrist Antiochus IV Epiphanes was, de koning wiens goddeloze acties de joodse hoop op een Messias hadden gestimuleerd.
In hetzelfde visioen waarin de profeet Daniël de komst van de Zoon des mensen voorzag, beschreef hij namelijk ook de kwade kracht die door de Messias vervangen zou worden. De details waren nauwkeurig omschreven: Daniël zag vier beesten als personificatie van buitenlandse machten die over Israël regeerden en hij verbond de Antichrist met het vierde beest, dat de Griekse Seleucidische rijk symboliseerde die over Israël regeerde na de dood van Alexander de Grote in de tweede eeuw voor Chr.

 Antiochus IV Epiphanes belegert Jeruzalem
Antiochus IV Epiphanes belegert Jeruzalem

Daniël stelde dat er tien koningen aan de Antichrist vooraf zouden gaan en Antiochus was de elfde koning van de Seleucidische rijk. De Antichrist zou drie koningen ten val brengen. Antiochus had twee Egyptische farao’s en de koning van Cyprus verslagen. De ‘kwade’ zou bovendien blasfemisch spreken en de heiligen des Allerhoogsten te gronde richten. Hij zou erop uit zijn tijden en wet te veranderen’, zoals Antiochus deed door de joden te verbieden de heilige rituelen uit te voeren die hun waren opgedragen door de wetten van Mozes. Maar er zou een dag komen, zo voorspelde Daniël, waarop de heerschappij van de Antichrist ten einde kwam en de ‘grootheid der koninkrijken onder de ganse hemel’ aan de heiligen zou worden gegeven. Een belofte die voor een deel werd vervuld met het succes van de opstand der Makkabeeërs, waarbij Jeruzalem werd bevrijd en de oude rituelen in ere hersteld werden, ook al kwam er geen universele heerschappij van de joden tot stand.

Oosterse invloeden?

Sommigen menen dat er Perzische invloeden aantoonbaar zijn in de profetie van de Antichrist. De Zoroastrische mythe verhaalt over een periode van beproeving voor het einde der tijden, waarin Ahriman. ‘het kwade’, al zijn macht zal tonen met gruwelijke verwoestingen als gevolg. Maar de hemel zal de grote strijder Keresaspa sturen om het belangrijkste wapen van Ahriman, de verschrikkelijke draak Azhi Dahaka, te verslaan, waarna het beloofde tijdperk van vrede en eeuwige harmonie zal aanbreken.

De Wederkomst van Christus

Apostel Johannes

Omdat de eerste christenen Jezus als de vervulling van de profetie van de Zoon des mensen zagen, namen zij ook de passages over de Antichrist over als een serieus te nemen profetie.
In een brief die in het Nieuwe Testament is opgenomen waarschuwt de apostel Johannes de volgelingen van de vroege kerk dat er al veel ‘antichristen’ waren gekomen, wat erop wees dat het laatste uur van de wereld nabij was. Hij definieerde de Antichrist vervolgens als ‘hij die de Vader en de Zoon ontkent’. Zonder het woord zelf te gebruiken, zinspeelt Paulus in zijn tweede brief aan de Thessalonicenzen (Christenen) ook op een Antichrist, al scheen hij daarbij een veel nauwkeuriger omschreven vijand voor ogen te hebben. Hij noemt hem ‘de wetteloze’. die kennelijk wonderen kon bewerkstelligen en die eerst moest worden ontmaskerd voordat de dag des Heren kon aanbreken. Paulus identificeert hem specifiek als degene ‘die op een troon in Gods tempel gaat zitten om daarmee aan te geven dat hij zelf een god Is.

De heerschappij van de Antichrist is een laatste beproeving voor de rechtvaardigen, die echter niet lang duurt. God zal de usurpator vernietigen waarna Christus in al zijn glorie zal verschijnen om zijn rijk op aarde te vestigen, dat duizend jaar zal duren tot aan het Laatste Oordeel.
Maar voordat Christus opnieuw zal verschijnen komt er een kortdurende, maar vreselijke tussenperiode waarin de Antichrist de macht grijpt, waarbij hij velen voor zich wint door schijnbaar wonderen te verrichten en de gelovigen die zich niet laten misleiden gruwelijk vervolgt.

In de Middeleeuwen wachtten miljoenen mensen over heel Europa op het begin van deze gebeurtenissen. Telkens wanneer er een sterke christelijke heerser opstond, steeg de hoop dat hij de beloofde keizer was. Elke keer wanneer een vervolger de gelovigen onderdrukte, zochten de gelovigen troost in hun overtuiging dat de Wederkomst ophanden was. Ook tegenwoordig is deze profetie nog springlevend en er worden regelmatig voorspellingen gedaan over de geboorte van de Antichrist.