ALEXANDER FLEMING ONTDEKTE PENICILLINE OM INFECTIES TE BEHANDELEN

Alexander Fleming zag in een experiment dat een schimmel, dezelfde als die op oud brood. Bacteriën en ziektekiemen doodde. Hij gebruikte deze schimmel om infecties te behandelen.

Alexander Fleming 1927

Alexander Fleming bestudeerde microscopische ziektekiemen die bacteriën werden genoemd. En die veel menselijke ziekten veroorzaakten. Tot zijn ergernis zag hij schimmel op één van de schaaltje met bacteriën. Maar gelukkig was de groene schimmel alleen op één van de kleinere schaaltjes te zien. De rest was nog prima. Fleming pakte het schaaltje om het af te spoelen. Maar ineens stopte hij. Omdat hij iets vreemds zag. Want rondom de schimmel was het crèmekleurige gebied vervaagd. Hier waren de bacteriën dood! Iets in de schimmel had ze gedood.

Fleming ontdekte al snel dat de groenachtige schimmel, die bekend stond als penicillium notatum allerlei soorten bacteriën kon doden. In die tijd doodden artsen bacteriën vooral met chemicaliën. Maar vaak richten de chemicaliën meer schade aan dan de bacteriën zelf. Fleming had tijdens de Eerste Wereldoorlog veel soldaten zien sterven door bacteriële infecties. Hij was vastbesloten hier een behandeling voor te vinden. Meer dan tien jaar lang probeerden Fleming en zijn collega’s de schimmel te veranderen in een bruikbaar medicijn. Uit eindelijk slaagde een ander team erin. Zij gebruikten scheikundige techieken die Fleming niet kende. In 1945 wonnen ze alledrie de Nobelprijs. Maar de echte winnaars waren de miljoenen mensen die door penicilline gered konden worden. Niet voor iets kreeg het de bijnaam ‘wondermiddel’.

Terug naar HOME

Wikipedia kan je alles vertellen over Alexander Fleming.