AGAMEMNON zoon van de Myceense koning Atreus

AGAMEMNON zoon van de Myceense koning Atreus

Agamemnon was een zoon van de Myceense koning Atreus en zijn vrouw Anaxibia. Nadat Atreus door moordenaarshand was gevallen, wisten Agamemnon en zijn broer Menalaüs met hulp van de Spartaanse koning Tyndareos de macht in hun rijk te heroveren. Agamemnon werd nu koning van Mycene; Menelaüs volge later Tyndareos op als koning van Sparta. Beide broers trouwden met een dochter van Tyndareos; Agamemnon met Clytaemnestra. Menelaüs met de beeldschone Helena. Agamemnon en Clytaemnestra kregen drie dochters, Iphigenia, Electra en Chrysothemis, en één zoon, Orestes. Toen Helena werd geschaakt door de Trojaanse prins Paris en de Grieken daarom Troje de oorlog verklaarden werd Agamemnon opperbevelhebber van het Griekse leger. Dat bestond uit vertegenwoordigers van de vele Griekse Koninkrijkjes.

In zijn vastberadenheid om Menelaüs geschonden eer te verdedigen, ging Agamemnon tot het uiterste. Toen de Griekse vloot vanuit Aulis niet naar Troje kon uitvaren, doordat Artemis, die hij eens had beledigd, weigerde een gunstige wind te verschaffen, was hij bereid zijn dochter Iphigenia aan de godin te offeren. Hoewel niet uit alle daadwerkelijk plaatsvond en Iphigenia volgens sommigen gespaard bleef en priesters van Artemis in Tauris werd, is deze episode tekenend voor Agamemnons nietsontziende karakter.

Uit Homerus Ilias komt Agamemnon naar voren als een weliswaar moedig, maar ook kil, arrogant en koppig opperbevelhebber die zich in zijn beslissingen vaak laat leiden door zijn eigen grillen en begeerten en niet bereid is rekening te houden met de andere Griekse vorsten, die hij als vazallen behandelt. Homerus vermeldt onder meer dat Agamemnon met honderd schepen naar Troje voer en dat hij een door Hephaistos vervaardigde ivoren scepter bezat.

Bij fnuikend voor de Grieken was zijn beslissing om Achilles’ maîtresse Briseïs op te eisen, nadat hij zijn eigen in de strijd buitgemaakte slavin Chryseïs had moeten teruggeven aan haar vader Chryses, een priester van Apollo. Achilles, die toch al weinig ophad met de hoogmoedige opperbevelhebber, weigerde uit wrok verdere deelname aan de strijd. De Grieken die in de Trojaanse oorlog tot dan toe steeds de overhand hadden gehad, geraakten lelijk in het nauw. De Trojanen rukten bij een uitval ver op en dreigden de Griekse schepen in brand te steken. Achilles’ strijdmakker Patroclus wist, gestoken in Achilles’ wapenrusting, dit debacle nog net te voorkomen.

Dat Agamemnon ook in eigen huis weinig vrienden had gemaakt, bleek na zijn terugkeer uit Troje. Zijn vrouw Clytaemnestra had hem het offer van Iphigenia niet kunnen vergeven en Aegisthus, een van de moordenaars van Agamemnons vader, als minaar genomen. Volgens de lezing van Homerus, die beschrijft hoe Odysseus in de onderwereld Agamemnons schim ontmoet, werd Agamemnon door Aegisthus uitgenodigd voor een feestmaal en daar door hem en Clytaemnestra verraderlijk vermoord, tezamen met een groot aantal van zijn strijdmakkers en de Trojaanse prinses Cassandra, die krijg als krijgsbuit had meegenomen. Volgens de tragedieschrijver Aeschylus sloegen Clytaemnestra en Aegisthus toe, toen Agamemnon in zijn eigen paleis een bad nam. Met bijlslagen brachten ze hem om het leven.

Author: Y Comak